The Goldfinch / Donna Tartt

16 Mar 2014

Elf jaar hebben we moeten wachten op mevrouw Tartt's derde roman 'The Goldfinch'. Dan mag je wat verwachten en de kans op een teleurstelling is groot. De recensies liepen nog al uiteen met een tamelijk vernietigend verslag van Jeroen Vullings in Vrij Nederland en een dolenthousiaste Hans Bouman in De Volkskrant, die spreekt van een roman met verschillende snelheden, soms leest het als een trein en soms moet je geduld hebben en genieten van haar bespiegelingen. Dat heeft hij goed geformuleerd, maar genieten? Ik heb verschillende malen op het punt gestaan het lijvige werk uit het raam te flikkeren, maar voorkwam dat door dan maar een paar pagina's over te slaan. Voor het verhaal maakte dat niet uit, maar je krijgt wel een bloedhekel aan mevrouw Tartt.

Het begint goed, heel goed zelfs, een genot om te lezen. We volgen de omzwervingen van de 11-jarige Theo die zijn moeder verliest in een bomaanslag in een museum en om onduidelijke redenen 'Het Puttertje' van Fabritius van de muur tilt en mee naar huis neemt. Theo wordt ondergebracht in het gezin van een zeer rijk klasgenootje op Park Avenue en raakt bevriend met een zonderlinge restaurateur van antieke meubelen. Dan verschijnt zijn vader ten tonele en neemt hem mee naar Las Vegas waar hij Boris – van Pools-Oekraïense afkomst – leert kennen. Hun treurige pubertijd brengen ze door in de verlaten buitenwijken van de stad vol drugs, weinig geld en geen structuur. Prachtig, die eerste 500 pagina's.

Het gaat mis in het tweede deel, wanneer Theo terugkeert naar New York, ineens volwassen is en in de zaak van de restaurateur een succesvol verkoper van antiek is geworden. Een yup met veel geld en veel designer drugs. Er gebeurt veel in dit tweede deel en niet alles is even interessant of belangrijk. De spanningsboog kakt in. Het Puttertje ligt ergens tussen antieke meubels in opslag en speelt nauwelijks een rol van betekenis.

Pas wanneer Boris – van Pools-Oekraïense afkomst – na jaren weer opduikt met een aantal Russische consorten in zijn kielzog, krijgt het boek ineens een beetje de vaart van een thriller en eindigt met een shoot out op de Overtoom en een tas vol dollars in een Amsterdams hotel.

En Het Puttertje? Lees het boek maar, als u durft. 

 

- eigentijds

- New York, Las Vegas, Amsterdam

- 772 pagina's

 

 

 

Please reload

© Uitgeverij Terebint