The Luminaries / Eleanor Catton

20 May 2014

Een aantal zaken vallen meteen op wanneer je aan The Luminaries van Eleanor Catton begint: Een baksteen van een boek (832 pagina's), negentiende-eeuwse stijl van schrijven, de auteur was pas 27 toen ze het schreef en de Man Booker Prize won.

Haar verhaal volgt de zodiak, maar dat is eigenlijk een privé aangelegenheid van de auteur, want het heeft weinig of niets met het verhaal te maken. Misschien dat astrologen of astronomen er nog diepere betekenissen uit weten te halen. Veel hoofdstukken hebben titels als 'Sun in Sagitarius', of 'Mars in Capricorn', maar de link met de gebeurtenissen in het desbetreffende hoofdstuk blijven voor de leek onduidelijk.

Het verhaal speelt zich af in Nieuw Zeeland in 1866. De twaalf (zodiak!) hoofdfiguren zijn bankiers, gouddelvers, entrepreneurs, cargadoors, ambtenaren, hoeren, Chinezen, Maori's en zij komen samen in een besloten bijeenkomst in The Crown Hotel in Hokitika om een aantal recente, zorgwekkende voorvallen in de gemeenschap te bespreken. Wie ranselde de hoer Anna Wetherell zodanig af dat zij haar kind verloor (of was het een poging tot zelfdoding?) en hoe kwam de zonderlinge Crosbie Wells om het leven? Alle twaalf mannen hebben een stukje van de puzzel in handen en alleen de alwetende verteller behoudt het overzicht in deze onontwarbare kluwen van raadsels, halve waarheden en hele leugens.

Je kunt een boek van 832 pagina's niet in een ruk uitlezen, maar het is wel lastig weg te leggen, want er gebeurt voortdurend iets, iedereen blijkt een dubbele agenda te hebben en als je af en toe het idee hebt de draad kwijt te raken, neemt de alwetende verteller je weer bij de hand en legt het nog een keertje uit. Voor in het boek staat een lijst van namen en plaatsen, maar die heb ik niet een keer hoeven raadplegen. Het verhaal zit goed in elkaar.

Maar toch... Nu ik het boek uit heb (de laatste hoofdstukken in hoog tempo), weet ik eigenlijk nog niet wie Anna Wetherell in elkaar geslagen heeft en weet ik evenmin wie het goud in haar vijf jurken genaaid heeft. Maar dat maakt niet uit, besloot ik, want The Luminaries is geen who-done-it. Het is veel meer: een magistraal meesterwerk.

Nog een laatste opmerking: de gouden letters van de titel en auteursnaam vervagen op de plek waar je het boek tijdens het lezen hebt vastgehouden. Zoals te zien op de foto hiernaast.

 

- Nieuw Zeeland, 19e eeuw

- spannend, interessant

- 832 pagina's (geen probleem)

- Dickensiaans

- ongelooflijke prestatie

- Man Booker Prize 2013

 

 

 

Please reload

© Uitgeverij Terebint