Fadoek, Willie, Bep en andere dierenverhalen uit Andalusië / Berend Vroom

1 Nov 2015

Ik kwam hem laatst tegen bij een reünie. Ik herkende hem meteen en hij mij. Bijna vijftig jaren waren verstreken sinds we elkaar het laatst zagen en daarna ook nooit meer contact gehad.

Een keurige jongen die in de studiezaal in de bank achter mij zat, meestal achter een stapel boeken, want Berend stond te boek als een intellectueel. Wij vermoedden dat hij leren leuk vond. De rest van de internen bij de vermaledijde Jezuïeten over het algemeen niet.

Af en toe vroeg ik me af wat er van hem geworden was, maar nooit voldoende om een serieuze zoekactie op touw te zetten – iets wat tegenwoordig met sociale mediatamelijk eenvoudig is.

Wat is er van Berend Vroom geworden?

Welnu... hij werd boer in Andalusië. Wel zo'n beetje het laatste wat ik verwacht had van deze keurige gymnasiast. Hij ging met vrouw en kind, kocht een boerderij met een lap grond eromheen en ging aan de slag. Dat dat niet eenvoudig was, vertelt hij in een zestal verhalen, waar je regelmatig hard om moet lachen. Varkens en geiten fokken is geen sinecure. En het land ploegen met een onwillig muildier onder het toeziend oog van voorbijgangers of boeren in de buurt, zou voldoende moeten zijn om de handdoek in de ring te gooien. Berend niet. Onder het motto 'al doende leert men' gaat hij door en lijkt hij inmiddels het vak te beheersen.

Lees deze heerlijke bundel. Van harte aanbevolen.

 

 

 

 

 

 

 
Please reload

© Uitgeverij Terebint