De kat / Takashi Hiraide

11 Jul 2016

Ik ben gezegend met mijn handicap. Boekhandels flirten met mij en daar ben ik gevoelig voor. Van ver al lonkt de etalage, van de overkant van de straat. Ik kan ze niet weerstaan en ga naar binnen. Dan treedt er een ingewikkeld mentaal proces in werking. Tussen hoofd en hart, tussen honger en de portemonnee. Zoiets. Knap lastig. Als een kind in een snoepwinkel met maar een stuiver in zijn knuistje. Wordt het een dropveter of een toverbal? Zoethout of een zakje zwartwit?

Dan bedenk je dat er thuis nog boeken liggen die gelezen moeten worden. Het is niet dat ik iets te kort kom, maar toch...

 

Dan koop je een boekje dat maar een tientje kost, van een schrijver die je nog niet kent. Deze keer viel mijn oog op De kat van Takashi Hiraide. In het colofon las ik dat het in Japan al in 2001 werd uitgegeven en dat de Nederlandse vertaling uit 2015 inmiddels al 6 herdrukken heeft gehad. Mooi uitgegeven, harde kaft met glinsterend groene kattenogen en slechts 158 pagina's.

 

Een prachtig, teder verhaaltje over een man en een vrouw en een eigenzinnige kat die soms langs komt om een dutje te doen. De man vertelt het verhaal zeer precies, legt uit hoe de tuinen verbonden zijn met die van de buren, wanneer de kat komt en wanneer hij vertrekt. Hoe zijn vrouw de kat benadert, voedt, maar niet optilt. Ze weten niet van wie de kat is, maar zien wel dat hij een buurjongen iedere ochtend uitgeleide doet wanneer die naar school gaat. Het echtpaar huurt een deel van een huis van een ouder stel. Een van de huurvoorwaarden was dat er geen huisdieren waren toegestaan, dus kunnen ze de kat niet adopteren. Als die dat al zou willen. Dan moeten ze verhuizen en maken ze zich zorgen om de kat.

Meer is het niet, maar bijna ongemerkt, op poëtische en vederlichte wijze, raakt de auteur grote thema's aan, die je aan het denken zetten. Een juweeltje.

 

 

 

 

Please reload

© Uitgeverij Terebint