Uitgever gaat relaxen

14 Jul 2016

Nu de uitgever zijn pensioengerechtigde leeftijd dreigt te gaan halen, vond hij het tijd voor een relaxfauteuil. Prominent kwam in beeld met zeer mooie en zeer dure fauteuils – sommige met een “sta-op-functie, maar dat vond de uitgever op de zaken vooruitlopen en de duivel verzoeken. Er werd een brochure besteld. Een paar weken later vernam hij van een kennis waarmee hij de op handen zijnde aanschaf van een relaxfauteuil besprak, dat de ontvangst in huize Prominent uitstekend was, liefdevol bijna, met een brede glimlach waarmee ze eigenlijk vroegen: “Waar wordt u het liefst genaaid, van voren of van achteren?”

Met dit beeld voor ogen verruimde de uitgever zijn blik en belandde in de polder bij Ter Aar wat weer ergens bij Boskoop en Alphen aan de Rijn ligt.

Het industriegebied kan alleen gevonden worden met een grote dosis zelfvertrouwen en gps. De weg ernaartoe voert langs een kaarsrecht kanaal, treurige rotondes en veel glas en staal. Staal, overigens, dat de uitgever vermoedelijk zelf in zijn vrije tijd in de fabriek heeft gefabriceerd.

 

De uitgever dwaalt bijna een uur rond in een Ikea-achtig parcours van bankstellen, eetkamertafels en -stoelen. En fauteuils. Het is om treurig van te worden, want er niets van zijn gading bij. Hij neemt plaats in alle fauteuils en noteert de de diepte en hoogte van de zittingen. Die zijn van doorslaggevend belang, ontdekt hij. Maar er zit niets bij. Moedeloos loopt hij de trap weer af en vlak voor de uitgang ziet hij links een hele rij schitterende relaxfauteuils in prachtige felle kleuren: geel, rood, blauw, zwart, en grijs. En nog een paar beige tinten. Dit is wat hij zocht! Hij probeert ze allemaal. Allemaal fantastisch en de meeste ook te duur. Hij valt tenslotte voor een mooi rood exemplaar en bestelt er een. Hij hoeft niets aan te betalen, alleen zijn handtekening is vereist op de verkoopovereenkomst. Bijna duizend euro, aflevering aan huis inbegrepen. Onderaan de pagina staat een rubriekje met piepkleine lettertjes met allemaal flauwekul dat hij niet lezen kan. Hij maakt een fotootje van zijn aankoop, geeft de gladde verkoper een hand en loopt fluitend het pand uit. Missie geslaagd!

 

De vrouw van de uitgever vindt het rood wel heel erg rood. En duizend euro wel heel erg duizend euro. De uitgever denkt er drie, vier dagen over na en beslist dat 1K voor een stoel inderdaad wel erg veel is en schrijft een mailtje dat “door onvoorziene omstandigheden” hij helaas de bestelling moet annuleren. Hij gaat ervan uit dat dit kosteloos kan geschieden, omdat het binnen een week sinds de bestelling gebeurt. Misschien een paar tientjes administratiekosten, want de stoel heeft een levertijd van drie maanden. Ze zijn in Polen echt nog niet begonnen aan zijn rode fauteuil.

 

Na een paar dagen floept er een mail binnen dat de annuleringskosten 30% van de aankoopsom bedragen. Zeg maar 300 euro. De uitgever flipt en schrijft een beschaafde mail vol eloquente dreigementen terug. Rechter, jurisprudentie, Radar, Opgelicht, sociale media enz. En belt dan de Consumentenbond waar een onderlegde dame heel vriendelijk uitlegt dat hij geen poot heeft om op te staan. Op de verkoopovereenkomst staat in vliegenpoeplettertjes dat annulering 50% bedraagt. Ze waren dus nog coulant met hun 30%.

 

In een mail aan de in die vermaledijde polder gevestigde woongigant uit de uitgever zijn teleurstelling over het gebrek aan coulance en souplesse van hun kant en bevestigt dat ze alsnog die fauteuil kunnen leveren. “U heeft een stoel verkocht, gefeliciteerd. Maar u bent wel een klant kwijt,” waren zijn laatste woorden.

 

Eind september gaat de uitgever eindelijk relaxen. Kan hij rustig de tijd nemen om kleine lettertjes te lezen voor hij een aankoop doet.

 

 

 

Please reload

© Uitgeverij Terebint